Koszt reklamy na TikToku i cena contentu z modelkami

Budżet mediowy to pieniądze, które płacisz platformie za wyświetlenia, kliknięcia albo konwersje. Ustalasz go sama: dzienny albo na całą kampanię. To, ile zapłacisz za wynik, zależy od celu kampanii, grupy odbiorców, sezonu, konkurencji w aukcji i przede wszystkim od jakości kreacji. Algorytm TikToka nagradza materiały, które widzowie oglądają do końca i na które reagują, więc słaba kreacja podnosi koszt każdego wyniku. Dlatego na budżet mediowy nie da się patrzeć w oderwaniu od contentu.

• Cel kampanii: zasięg, ruch, konwersje, zakupy.
• Grupa odbiorców i region.
• Sezon i poziom konkurencji w aukcji.
• Jakość i świeżość kreacji.

Reklama na TikToku zużywa kreacje szybko. Ten sam materiał pokazywany przez kilka tygodni traci uwagę widzów, a platforma wyświetla go coraz drożej. Marka, która chce utrzymać wynik, potrzebuje stałego dopływu nowych wideo: różnych twarzy, różnych scen, różnych pierwszych sekund. Najlepiej działają materiały pionowe 9:16, nagrane naturalnie, z napisami, bo duża część widzów ogląda bez dźwięku. Content to więc koszt powtarzalny, miesięczny, a nie jednorazowy.

• Short video 9:16 z napisami.
• UGC talking-head, czyli twórczyni mówiąca do kamery o produkcie.
• Zdjęcia do karuzel i do reklam w innych kanałach, w formacie 4:5.
• Nowe twarze, żeby kreacje nie opatrzyły się widzom.

Za każdym wideo stoi produkcja. Trzeba znaleźć modelki albo twórczynie, podpisać z nimi umowy, wynająć miejsce, zorganizować stylizację i makijaż, nagrać materiał, zmontować go i przygotować w kilku formatach. Gdy marka robi to sama, każda z tych pozycji to osobna faktura i osobna osoba do koordynacji. Najwięcej kosztuje czas działu marketingu: szukanie ludzi, pilnowanie terminów i poprawki.

Ile kosztuje jedna rolka w polskim studiu i ile dolicza do niej modelka, lokacja oraz licencja do reklam płatnych, rozpisujemy ze źródłami we wpisie ile kosztuje reels z modelką.

• Casting i dobór modelek do briefu.
• Lokacja albo studio.
• Fotograf, operator wideo, stylizacja, makijaż.
• Montaż, napisy, formaty 9:16 i 4:5.
• Rundy akceptacji i poprawek.

Wideo z osobą w kadrze można użyć w reklamie tylko wtedy, gdy umowa to przewiduje. Licencja na wizerunek określa, w jakich kanałach, na jakim terytorium i przez jaki czas marka może używać materiału. Publikacja organiczna na profilu marki i płatna reklama to w praktyce dwa różne zakresy praw, a szersze prawa kosztują więcej. Brak uregulowanych praw to ryzyko, że skuteczną reklamę trzeba będzie wyłączyć w środku kampanii. Do tego dochodzą obowiązek oznaczania treści reklamowych i weryfikacja wieku osób w kategoriach tylko dla pełnoletnich.

• Licencja organiczna na określony czas.
• Prawa do płatnych reklam, osobno i na określony czas.
• Wyłączność kategorii, gdy marka nie chce, by ta sama twarz reklamowała konkurencję.
• Umowy z modelkami i oznaczenie reklam.

Hook to pierwsze dwie, trzy sekundy wideo, które decydują, czy widz zostanie. Ten sam materiał z trzema różnymi początkami potrafi działać zupełnie inaczej. Dlatego zespoły performance nagrywają jeden materiał w kilku wariantach otwarcia i sprawdzają w kampanii, który wygrywa. Kosztuje to więcej na etapie produkcji, ale pozwala wydawać budżet mediowy na kreacje, które widzowie naprawdę oglądają. Więcej o formacie UGC do testów przeczytasz na stronie ugc video.

• Jedno ujęcie główne, kilka wersji pierwszych sekund.
• Różne twarze do tego samego scenariusza.
• Regularna wymiana kreacji, które przestają działać.

Pozycje contentu, produkcji i praw zamykamy w jednej miesięcznej fakturze. Marka wysyła brief, my robimy casting z rosteru, organizujemy Content Day albo produkcję, montujemy materiały i dostarczamy je w formatach 9:16 i 4:5, z licencją zapisaną w umowie. Budżet mediowy zostaje po stronie marki, więc nie mieszamy go z kosztem contentu. Szczegóły planów są w cenniku, a opis usługi na stronie content dla marek na TikToka.

Przy płatności rocznej płacisz 5 000 zł zamiast 5 900 zł netto miesięcznie + 23% VAT. Wyższy plan włączasz w panelu od razu, z dopłatą za resztę opłaconego okresu, a niższy od kolejnego okresu rozliczeniowego.